Conjugation of rozchorować
rɔs.xɔˈrɔ.vat͡ɕto be taken ill, to get sick, to fall ill (to become ill) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozchorować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozchorowałem |
| ty | rozchorowałeś |
| on / ona / ono | rozchorował |
| my | rozchorowaliśmy |
| wy | rozchorowaliście |
| oni / one | rozchorowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozchorowałam |
| ty | rozchorowałaś |
| on / ona / ono | rozchorowała |
| my | rozchorowałyśmy |
| wy | rozchorowałyście |
| oni / one | rozchorowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozchorowało |
Czas przyszły
| ja | rozchoruję |
| ty | rozchorujesz |
| on / ona / ono | rozchoruje |
| my | rozchorujemy |
| wy | rozchorujecie |
| oni / one | rozchorują |
Tryb rozkazujący
| ty | rozchoruj |
| my | rozchorujmy |
| wy | rozchorujcie |