Conjugation of rozbrzmieć
/ˈrɔz.bʐmjɛt͡ɕ/aspekt dokonany od: rozbrzmiewać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozbrzmieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozbrzmiałem |
| ty | rozbrzmiałeś |
| on / ona / ono | rozbrzmiał |
| my | rozbrzmieliśmy |
| wy | rozbrzmieliście |
| oni / one | rozbrzmieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozbrzmiałam |
| ty | rozbrzmiałaś |
| on / ona / ono | rozbrzmiała |
| my | rozbrzmiałyśmy |
| wy | rozbrzmiałyście |
| oni / one | rozbrzmiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozbrzmiało |
Czas przyszły
| ja | rozbrzmię |
| ty | rozbrzmisz |
| on / ona / ono | rozbrzmi |
| my | rozbrzmimy |
| wy | rozbrzmicie |
| oni / one | rozbrzmią |
Tryb rozkazujący
| ty | rozbrzmij |
| my | rozbrzmijmy |
| wy | rozbrzmijcie |