Conjugation of rozbujać
rɔzˈbu.jat͡ɕto rock, to swing (set in an oscillating motion) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozbujać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozbujałem |
| ty | rozbujałeś |
| on / ona / ono | rozbujał |
| my | rozbujaliśmy |
| wy | rozbujaliście |
| oni / one | rozbujali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozbujałam |
| ty | rozbujałaś |
| on / ona / ono | rozbujała |
| my | rozbujałyśmy |
| wy | rozbujałyście |
| oni / one | rozbujały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozbujało |
Czas przyszły
| ja | rozbujam |
| ty | rozbujasz |
| on / ona / ono | rozbuja |
| my | rozbujamy |
| wy | rozbujacie |
| oni / one | rozbujają |
Tryb rozkazujący
| ty | rozbujaj |
| my | rozbujajmy |
| wy | rozbujajcie |