Conjugation of rozbudzić
rɔzˈbu.d͡ʑit͡ɕto arouse, to awaken (e.g. an instinct or emotion) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozbudzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozbudziłem |
| ty | rozbudziłeś |
| on / ona / ono | rozbudził |
| my | rozbudziliśmy |
| wy | rozbudziliście |
| oni / one | rozbudzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozbudziłam |
| ty | rozbudziłaś |
| on / ona / ono | rozbudziła |
| my | rozbudziłyśmy |
| wy | rozbudziłyście |
| oni / one | rozbudziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozbudziło |
Czas przyszły
| ja | rozbudzę |
| ty | rozbudzisz |
| on / ona / ono | rozbudzi |
| my | rozbudzimy |
| wy | rozbudzicie |
| oni / one | rozbudzą |
Tryb rozkazujący
| ty | rozbudź |
| my | rozbudźmy |
| wy | rozbudźcie |