Conjugation of rozbłysnąć
rɔzˈbwɘs.nɔɲt͡ɕto flare, to flare up (to start behaving more and more freely or energetically) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | rozbłysnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozbłysnąłem |
| ty | rozbłysnąłeś |
| on / ona / ono | rozbłysnął |
| my | rozbłysnęliśmy |
| wy | rozbłysnęliście |
| oni / one | rozbłysnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozbłysnęłam |
| ty | rozbłysnęłaś |
| on / ona / ono | rozbłysnęła |
| my | rozbłysnęłyśmy |
| wy | rozbłysnęłyście |
| oni / one | rozbłysnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozbłysnęło |
Czas przyszły
| ja | rozbłysnę |
| ty | rozbłyśniesz |
| on / ona / ono | rozbłyśnie |
| my | rozbłyśniemy |
| wy | rozbłyśniecie |
| oni / one | rozbłysną |
Tryb rozkazujący
| ty | rozbłyśnij |
| my | rozbłyśnijmy |
| wy | rozbłyśnijcie |