Conjugation of rozbrajać
rɔzˈbra.jat͡ɕto disarm (to cause someone to be more relaxed) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | rozbrajać |
Czas teraźniejszy
| ja | rozbrajam |
| ty | rozbrajasz |
| on / ona / ono | rozbraja |
| my | rozbrajamy |
| wy | rozbrajacie |
| oni / one | rozbrajają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | rozbrajałem |
| ty | rozbrajałeś |
| on / ona / ono | rozbrajał |
| my | rozbrajaliśmy |
| wy | rozbrajaliście |
| oni / one | rozbrajali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | rozbrajałam |
| ty | rozbrajałaś |
| on / ona / ono | rozbrajała |
| my | rozbrajałyśmy |
| wy | rozbrajałyście |
| oni / one | rozbrajały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | rozbrajało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę rozbrajał |
| ty | będziesz rozbrajał |
| on / ona / ono | będzie rozbrajał |
| my | będziemy rozbrajali |
| wy | będziecie rozbrajali |
| oni / one | będą rozbrajali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę rozbrajała |
| ty | będziesz rozbrajała |
| on / ona / ono | będzie rozbrajała |
| my | będziemy rozbrajały |
| wy | będziecie rozbrajały |
| oni / one | będą rozbrajały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie rozbrajało |
Tryb rozkazujący
| ty | rozbrajaj |
| my | rozbrajajmy |
| wy | rozbrajajcie |