Conjugation of przyrzekać
/pʂɘˈʐɛ.kat͡ɕ/zapewniać słownie kogoś o zrobieniu czegoś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | przyrzekać |
Czas teraźniejszy
| ja | przyrzekam |
| ty | przyrzekasz |
| on / ona / ono | przyrzeka |
| my | przyrzekamy |
| wy | przyrzekacie |
| oni / one | przyrzekają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przyrzekałem |
| ty | przyrzekałeś |
| on / ona / ono | przyrzekał |
| my | przyrzekaliśmy |
| wy | przyrzekaliście |
| oni / one | przyrzekali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przyrzekałam |
| ty | przyrzekałaś |
| on / ona / ono | przyrzekała |
| my | przyrzekałyśmy |
| wy | przyrzekałyście |
| oni / one | przyrzekały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przyrzekało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę przyrzekał |
| ty | będziesz przyrzekał |
| on / ona / ono | będzie przyrzekał |
| my | będziemy przyrzekali |
| wy | będziecie przyrzekali |
| oni / one | będą przyrzekali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę przyrzekała |
| ty | będziesz przyrzekała |
| on / ona / ono | będzie przyrzekała |
| my | będziemy przyrzekały |
| wy | będziecie przyrzekały |
| oni / one | będą przyrzekały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie przyrzekało |
Tryb rozkazujący
| ty | przyrzekaj |
| my | przyrzekajmy |
| wy | przyrzekajcie |