Conjugation of przyrzucać
pʂɘˈʐu.t͡sat͡ɕto cover oneself by throwing quickly or carelessly [with accusative ‘who or what’] Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | przyrzucać |
Czas teraźniejszy
| ja | przyrzucam |
| ty | przyrzucasz |
| on / ona / ono | przyrzuca |
| my | przyrzucamy |
| wy | przyrzucacie |
| oni / one | przyrzucają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przyrzucałem |
| ty | przyrzucałeś |
| on / ona / ono | przyrzucał |
| my | przyrzucaliśmy |
| wy | przyrzucaliście |
| oni / one | przyrzucali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przyrzucałam |
| ty | przyrzucałaś |
| on / ona / ono | przyrzucała |
| my | przyrzucałyśmy |
| wy | przyrzucałyście |
| oni / one | przyrzucały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przyrzucało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę przyrzucał |
| ty | będziesz przyrzucał |
| on / ona / ono | będzie przyrzucał |
| my | będziemy przyrzucali |
| wy | będziecie przyrzucali |
| oni / one | będą przyrzucali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę przyrzucała |
| ty | będziesz przyrzucała |
| on / ona / ono | będzie przyrzucała |
| my | będziemy przyrzucały |
| wy | będziecie przyrzucały |
| oni / one | będą przyrzucały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie przyrzucało |
Tryb rozkazujący
| ty | przyrzucaj |
| my | przyrzucajmy |
| wy | przyrzucajcie |