Conjugation of przykrzyć
/ˈpʂɘ.kʂɘt͡ɕ/tylko w zwrocie „przykrzyć sobie”: przykro coś odczuwać, odczuwać znudzenie czymś Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | przykrzyć |
Czas teraźniejszy
| ja | przykrzę |
| ty | przykrzysz |
| on / ona / ono | przykrzy |
| my | przykrzymy |
| wy | przykrzycie |
| oni / one | przykrzą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przykrzyłem |
| ty | przykrzyłeś |
| on / ona / ono | przykrzył |
| my | przykrzyliśmy |
| wy | przykrzyliście |
| oni / one | przykrzyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przykrzyłam |
| ty | przykrzyłaś |
| on / ona / ono | przykrzyła |
| my | przykrzyłyśmy |
| wy | przykrzyłyście |
| oni / one | przykrzyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przykrzyło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę przykrzył |
| ty | będziesz przykrzył |
| on / ona / ono | będzie przykrzył |
| my | będziemy przykrzyli |
| wy | będziecie przykrzyli |
| oni / one | będą przykrzyli |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę przykrzyła |
| ty | będziesz przykrzyła |
| on / ona / ono | będzie przykrzyła |
| my | będziemy przykrzyły |
| wy | będziecie przykrzyły |
| oni / one | będą przykrzyły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie przykrzyło |
Tryb rozkazujący
| ty | przykrz |
| my | przykrzmy |
| wy | przykrzcie |