Conjugation of przykucnąć
pʂɘˈkut͡s.nɔɲt͡ɕzgiąć nogi w kolanach, znacznie obniżając pozycję ciała; kucnąć Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przykucnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przykucnąłem |
| ty | przykucnąłeś |
| on / ona / ono | przykucnął |
| my | przykucnęliśmy |
| wy | przykucnęliście |
| oni / one | przykucnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przykucnęłam |
| ty | przykucnęłaś |
| on / ona / ono | przykucnęła |
| my | przykucnęłyśmy |
| wy | przykucnęłyście |
| oni / one | przykucnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przykucnęło |
Czas przyszły
| ja | przykucnę |
| ty | przykucniesz |
| on / ona / ono | przykucnie |
| my | przykucniemy |
| wy | przykucniecie |
| oni / one | przykucną |
Tryb rozkazujący
| ty | przykucnij |
| my | przykucnijmy |
| wy | przykucnijcie |