Conjugation of przetrzymać
pʂɛˈtʂɘ.mat͡ɕzatrzymać kogoś lub coś dłużej niż było to zaplanowane Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przetrzymać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przetrzymałem |
| ty | przetrzymałeś |
| on / ona / ono | przetrzymał |
| my | przetrzymaliśmy |
| wy | przetrzymaliście |
| oni / one | przetrzymali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przetrzymałam |
| ty | przetrzymałaś |
| on / ona / ono | przetrzymała |
| my | przetrzymałyśmy |
| wy | przetrzymałyście |
| oni / one | przetrzymały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przetrzymało |
Czas przyszły
| ja | przetrzymam |
| ty | przetrzymasz |
| on / ona / ono | przetrzyma |
| my | przetrzymamy |
| wy | przetrzymacie |
| oni / one | przetrzymają |
Tryb rozkazujący
| ty | przetrzymaj |
| my | przetrzymajmy |
| wy | przetrzymajcie |