Conjugation of przeuczyć
pʂɛˈu.t͡ʂɘt͡ɕto overlearn (to learn more than necessary) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | przeuczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | przeuczyłem |
| ty | przeuczyłeś |
| on / ona / ono | przeuczył |
| my | przeuczyliśmy |
| wy | przeuczyliście |
| oni / one | przeuczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | przeuczyłam |
| ty | przeuczyłaś |
| on / ona / ono | przeuczyła |
| my | przeuczyłyśmy |
| wy | przeuczyłyście |
| oni / one | przeuczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | przeuczyło |
Czas przyszły
| ja | przeuczę |
| ty | przeuczysz |
| on / ona / ono | przeuczy |
| my | przeuczymy |
| wy | przeuczycie |
| oni / one | przeuczą |
Tryb rozkazujący
| ty | przeucz |
| my | przeuczmy |
| wy | przeuczcie |