Conjugation of potwierdzić
pɔˈtfjɛr.d͡ʑit͡ɕstwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | potwierdzić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | potwierdziłem |
| ty | potwierdziłeś |
| on / ona / ono | potwierdził |
| my | potwierdziliśmy |
| wy | potwierdziliście |
| oni / one | potwierdzili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | potwierdziłam |
| ty | potwierdziłaś |
| on / ona / ono | potwierdziła |
| my | potwierdziłyśmy |
| wy | potwierdziłyście |
| oni / one | potwierdziły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | potwierdziło |
Czas przyszły
| ja | potwierdzę |
| ty | potwierdzisz |
| on / ona / ono | potwierdzi |
| my | potwierdzimy |
| wy | potwierdzicie |
| oni / one | potwierdzą |
Tryb rozkazujący
| ty | potwierdź |
| my | potwierdźmy |
| wy | potwierdźcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.