Conjugation of poufalić
pɔ.uˈfa.lit͡ɕczynić kogoś poufałym, ośmielać kogoś do poufałości względem siebie Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | poufalić |
Czas teraźniejszy
| ja | poufalę |
| ty | poufalisz |
| on / ona / ono | poufali |
| my | poufalimy |
| wy | poufalicie |
| oni / one | poufalą |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poufaliłem |
| ty | poufaliłeś |
| on / ona / ono | poufalił |
| my | poufaliliśmy |
| wy | poufaliliście |
| oni / one | poufalili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poufaliłam |
| ty | poufaliłaś |
| on / ona / ono | poufaliła |
| my | poufaliłyśmy |
| wy | poufaliłyście |
| oni / one | poufaliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poufaliło |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę poufalił |
| ty | będziesz poufalił |
| on / ona / ono | będzie poufalił |
| my | będziemy poufalili |
| wy | będziecie poufalili |
| oni / one | będą poufalili |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę poufaliła |
| ty | będziesz poufaliła |
| on / ona / ono | będzie poufaliła |
| my | będziemy poufaliły |
| wy | będziecie poufaliły |
| oni / one | będą poufaliły |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie poufaliło |
Tryb rozkazujący
| ty | poufal |
| my | poufalmy |
| wy | poufalcie |