Conjugation of pouczać
pɔˈu.t͡ʂat͡ɕdawać komuś pouczenie, informować kogoś jak należy się zachowywać (jak postępować) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | pouczać |
Czas teraźniejszy
| ja | pouczam |
| ty | pouczasz |
| on / ona / ono | poucza |
| my | pouczamy |
| wy | pouczacie |
| oni / one | pouczają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | pouczałem |
| ty | pouczałeś |
| on / ona / ono | pouczał |
| my | pouczaliśmy |
| wy | pouczaliście |
| oni / one | pouczali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | pouczałam |
| ty | pouczałaś |
| on / ona / ono | pouczała |
| my | pouczałyśmy |
| wy | pouczałyście |
| oni / one | pouczały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | pouczało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę pouczał |
| ty | będziesz pouczał |
| on / ona / ono | będzie pouczał |
| my | będziemy pouczali |
| wy | będziecie pouczali |
| oni / one | będą pouczali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę pouczała |
| ty | będziesz pouczała |
| on / ona / ono | będzie pouczała |
| my | będziemy pouczały |
| wy | będziecie pouczały |
| oni / one | będą pouczały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie pouczało |
Tryb rozkazujący
| ty | pouczaj |
| my | pouczajmy |
| wy | pouczajcie |