Conjugation of począć
ˈpɔ.t͡ʂɔɲt͡ɕo dziecku / płodzie: zacząć istnieć (od momentu zapłodnienia) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | począć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | począłem |
| ty | począłeś |
| on / ona / ono | począł |
| my | poczęliśmy |
| wy | poczęliście |
| oni / one | poczęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poczęłam |
| ty | poczęłaś |
| on / ona / ono | poczęła |
| my | poczęłyśmy |
| wy | poczęłyście |
| oni / one | poczęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poczęło |
Czas przyszły
| ja | pocznę |
| ty | poczniesz |
| on / ona / ono | pocznie |
| my | poczniemy |
| wy | poczniecie |
| oni / one | poczną |
Tryb rozkazujący
| ty | pocznij |
| my | pocznijmy |
| wy | pocznijcie |