Conjugation of poczcić
ˈpɔ.t͡ʂt͡ɕit͡ɕto grace (to give to, to let take; to accept) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | poczcić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poczciłem |
| ty | poczciłeś |
| on / ona / ono | poczcił |
| my | poczciliśmy |
| wy | poczciliście |
| oni / one | poczcili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poczciłam |
| ty | poczciłaś |
| on / ona / ono | poczciła |
| my | poczciłyśmy |
| wy | poczciłyście |
| oni / one | poczciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poczciło |
Czas przyszły
| ja | poczczę |
| ty | poczcisz |
| on / ona / ono | poczci |
| my | poczcimy |
| wy | poczcicie |
| oni / one | poczczą |
Tryb rozkazujący
| ty | poczcij |
| my | poczcijmy |
| wy | poczcijcie |