Conjugation of poczekać
pɔˈt͡ʂɛ.kat͡ɕpozostać w jednym miejscu lub stanie aż do zajścia oczekiwanego wydarzenia Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | poczekać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | poczekałem |
| ty | poczekałeś |
| on / ona / ono | poczekał |
| my | poczekaliśmy |
| wy | poczekaliście |
| oni / one | poczekali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | poczekałam |
| ty | poczekałaś |
| on / ona / ono | poczekała |
| my | poczekałyśmy |
| wy | poczekałyście |
| oni / one | poczekały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | poczekało |
Czas przyszły
| ja | poczekam |
| ty | poczekasz |
| on / ona / ono | poczeka |
| my | poczekamy |
| wy | poczekacie |
| oni / one | poczekają |
Tryb rozkazujący
| ty | poczekaj |
| my | poczekajmy |
| wy | poczekajcie |