Conjugation of odreagować
ɔd.rɛ.aˈɡɔ.vat͡ɕto work off (to do something to relieve oneself of a mental stress) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odreagować |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odreagowałem |
| ty | odreagowałeś |
| on / ona / ono | odreagował |
| my | odreagowaliśmy |
| wy | odreagowaliście |
| oni / one | odreagowali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odreagowałam |
| ty | odreagowałaś |
| on / ona / ono | odreagowała |
| my | odreagowałyśmy |
| wy | odreagowałyście |
| oni / one | odreagowały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odreagowało |
Czas przyszły
| ja | odreaguję |
| ty | odreagujesz |
| on / ona / ono | odreaguje |
| my | odreagujemy |
| wy | odreagujecie |
| oni / one | odreagują |
Tryb rozkazujący
| ty | odreaguj |
| my | odreagujmy |
| wy | odreagujcie |