Conjugation of odrobaczyć
/ɔd.rɔˈba.t͡ʂɘt͡ɕ/to deworm, to worm (to cause an animal to excrete any worms in the digestive tract by the administration of drugs) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odrobaczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odrobaczyłem |
| ty | odrobaczyłeś |
| on / ona / ono | odrobaczył |
| my | odrobaczyliśmy |
| wy | odrobaczyliście |
| oni / one | odrobaczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odrobaczyłam |
| ty | odrobaczyłaś |
| on / ona / ono | odrobaczyła |
| my | odrobaczyłyśmy |
| wy | odrobaczyłyście |
| oni / one | odrobaczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odrobaczyło |
Czas przyszły
| ja | odrobaczę |
| ty | odrobaczysz |
| on / ona / ono | odrobaczy |
| my | odrobaczymy |
| wy | odrobaczycie |
| oni / one | odrobaczą |
Tryb rozkazujący
| ty | odrobacz |
| my | odrobaczmy |
| wy | odrobaczcie |