Conjugation of odrętwieć
ɔˈdrɛnt.fjɛt͡ɕto stiffen, (of limbs or extremeties) to go numb, to fall asleep Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odrętwieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odrętwiałem |
| ty | odrętwiałeś |
| on / ona / ono | odrętwiał |
| my | odrętwieliśmy |
| wy | odrętwieliście |
| oni / one | odrętwieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odrętwiałam |
| ty | odrętwiałaś |
| on / ona / ono | odrętwiała |
| my | odrętwiałyśmy |
| wy | odrętwiałyście |
| oni / one | odrętwiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odrętwiało |
Czas przyszły
| ja | odrętwieję |
| ty | odrętwiejesz |
| on / ona / ono | odrętwieje |
| my | odrętwiejemy |
| wy | odrętwiejecie |
| oni / one | odrętwieją |
Tryb rozkazujący
| ty | odrętwiej |
| my | odrętwiejmy |
| wy | odrętwiejcie |