Conjugation of odkrztusić
ɔtˈkʂtu.ɕit͡ɕto expectorate, to cough up (to expel from the lungs, throat, etc. by coughing) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odkrztusić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odkrztusiłem |
| ty | odkrztusiłeś |
| on / ona / ono | odkrztusił |
| my | odkrztusiliśmy |
| wy | odkrztusiliście |
| oni / one | odkrztusili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odkrztusiłam |
| ty | odkrztusiłaś |
| on / ona / ono | odkrztusiła |
| my | odkrztusiłyśmy |
| wy | odkrztusiłyście |
| oni / one | odkrztusiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odkrztusiło |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie odkrztusił |
| oni / one | będą odkrztusili |
Tryb rozkazujący
| ty | odkrztuś |
| my | odkrztuśmy |
| wy | odkrztuście |