Conjugation of odkupić
ɔtˈku.pit͡ɕzrekompensować komuś stratę, kupując mu przedmiot taki sam lub o podobnej wartości do zniszczonego czy zgubionego Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odkupić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odkupiłem |
| ty | odkupiłeś |
| on / ona / ono | odkupił |
| my | odkupiliśmy |
| wy | odkupiliście |
| oni / one | odkupili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odkupiłam |
| ty | odkupiłaś |
| on / ona / ono | odkupiła |
| my | odkupiłyśmy |
| wy | odkupiłyście |
| oni / one | odkupiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odkupiło |
Czas przyszły
| ja | odkupię |
| ty | odkupisz |
| on / ona / ono | odkupi |
| my | odkupimy |
| wy | odkupicie |
| oni / one | odkupią |
Tryb rozkazujący
| ty | odkup |
| my | odkupmy |
| wy | odkupcie |