Conjugation of odkształcić
ɔtˈkʂtaw.t͡ɕit͡ɕto deform, to cause to lose shape Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | odkształcić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | odkształciłem |
| ty | odkształciłeś |
| on / ona / ono | odkształcił |
| my | odkształciliśmy |
| wy | odkształciliście |
| oni / one | odkształcili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | odkształciłam |
| ty | odkształciłaś |
| on / ona / ono | odkształciła |
| my | odkształciłyśmy |
| wy | odkształciłyście |
| oni / one | odkształciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | odkształciło |
Czas przyszły
| ja | odkształcę |
| ty | odkształcisz |
| on / ona / ono | odkształci |
| my | odkształcimy |
| wy | odkształcicie |
| oni / one | odkształcą |
Tryb rozkazujący
| ty | odkształć |
| my | odkształćmy |
| wy | odkształćcie |