Conjugation of obronić
ɔˈbrɔ.ɲit͡ɕzdać egzamin zgodnie z procedurami, po przedstawieniu uprzednio przygotowanej pracy Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | obronić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obroniłem |
| ty | obroniłeś |
| on / ona / ono | obronił |
| my | obroniliśmy |
| wy | obroniliście |
| oni / one | obronili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obroniłam |
| ty | obroniłaś |
| on / ona / ono | obroniła |
| my | obroniłyśmy |
| wy | obroniłyście |
| oni / one | obroniły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obroniło |
Czas przyszły
| ja | obronię |
| ty | obronisz |
| on / ona / ono | obroni |
| my | obronimy |
| wy | obronicie |
| oni / one | obronią |
Tryb rozkazujący
| ty | obroń |
| my | obrońmy |
| wy | obrońcie |