Conjugation of obruszać
/ɔbˈru.ʂat͡ɕ/to bruise (to make something that was previously in a particular place start to move or fall in a particular way) Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | obruszać |
Czas teraźniejszy
| ja | obruszam |
| ty | obruszasz |
| on / ona / ono | obrusza |
| my | obruszamy |
| wy | obruszacie |
| oni / one | obruszają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | obruszałem |
| ty | obruszałeś |
| on / ona / ono | obruszał |
| my | obruszaliśmy |
| wy | obruszaliście |
| oni / one | obruszali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | obruszałam |
| ty | obruszałaś |
| on / ona / ono | obruszała |
| my | obruszałyśmy |
| wy | obruszałyście |
| oni / one | obruszały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | obruszało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę obruszał |
| ty | będziesz obruszał |
| on / ona / ono | będzie obruszał |
| my | będziemy obruszali |
| wy | będziecie obruszali |
| oni / one | będą obruszali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę obruszała |
| ty | będziesz obruszała |
| on / ona / ono | będzie obruszała |
| my | będziemy obruszały |
| wy | będziecie obruszały |
| oni / one | będą obruszały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie obruszało |
Tryb rozkazujący
| ty | obruszaj |
| my | obruszajmy |
| wy | obruszajcie |