Conjugation of nawalić
naˈva.lit͡ɕnazrzucać, naukładać, zgromadzić wiele rzeczy w jednym miejscu; także: przybyć gdzieś w dużej liczbie Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nawalić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nawaliłem |
| ty | nawaliłeś |
| on / ona / ono | nawalił |
| my | nawaliliśmy |
| wy | nawaliliście |
| oni / one | nawalili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nawaliłam |
| ty | nawaliłaś |
| on / ona / ono | nawaliła |
| my | nawaliłyśmy |
| wy | nawaliłyście |
| oni / one | nawaliły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nawaliło |
Czas przyszły
| ja | nawalę |
| ty | nawalisz |
| on / ona / ono | nawali |
| my | nawalimy |
| wy | nawalicie |
| oni / one | nawalą |
Tryb rozkazujący
| ty | nawal |
| my | nawalmy |
| wy | nawalcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.