Conjugation of nawarstwić
naˈvar.stfit͡ɕto build up, to accumulate, to snowball, to pile up Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nawarstwić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nawarstwiłem |
| ty | nawarstwiłeś |
| on / ona / ono | nawarstwił |
| my | nawarstwiliśmy |
| wy | nawarstwiliście |
| oni / one | nawarstwili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nawarstwiłam |
| ty | nawarstwiłaś |
| on / ona / ono | nawarstwiła |
| my | nawarstwiłyśmy |
| wy | nawarstwiłyście |
| oni / one | nawarstwiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nawarstwiło |
Czas przyszły
| ja | nawarstwię |
| ty | nawarstwisz |
| on / ona / ono | nawarstwi |
| my | nawarstwimy |
| wy | nawarstwicie |
| oni / one | nawarstwią |
Tryb rozkazujący
| ty | nawarstw |
| my | nawarstwmy |
| wy | nawarstwcie |