Conjugation of nawiać
ˈna.vjat͡ɕopuścić pospiesznie jakieś miejsce, w którym nie chce się przebywać Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nawiać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nawiałem |
| ty | nawiałeś |
| on / ona / ono | nawiał |
| my | nawialiśmy |
| wy | nawialiście |
| oni / one | nawiali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nawiałam |
| ty | nawiałaś |
| on / ona / ono | nawiała |
| my | nawiałyśmy |
| wy | nawiałyście |
| oni / one | nawiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nawiało |
Czas przyszły
| ja | nawieję |
| ty | nawiejesz |
| on / ona / ono | nawieje |
| my | nawiejemy |
| wy | nawiejecie |
| oni / one | nawieją |
Tryb rozkazujący
| ty | nawiej |
| my | nawiejmy |
| wy | nawiejcie |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.