HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← nastręczać — definition

Conjugation of nastręczać

Regular CEFR B2
naˈstrɛn.t͡ʂat͡ɕ

to bechance, to befall, to happen Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
nastręczać
Czas teraźniejszy
ja nastręczam
ty nastręczasz
on / ona / ono nastręcza
my nastręczamy
wy nastręczacie
oni / one nastręczają
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja nastręczałem
ty nastręczałeś
on / ona / ono nastręczał
my nastręczaliśmy
wy nastręczaliście
oni / one nastręczali
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja nastręczałam
ty nastręczałaś
on / ona / ono nastręczała
my nastręczałyśmy
wy nastręczałyście
oni / one nastręczały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono nastręczało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę nastręczał
ty będziesz nastręczał
on / ona / ono będzie nastręczał
my będziemy nastręczali
wy będziecie nastręczali
oni / one będą nastręczali
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę nastręczała
ty będziesz nastręczała
on / ona / ono będzie nastręczała
my będziemy nastręczały
wy będziecie nastręczały
oni / one będą nastręczały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie nastręczało
Tryb rozkazujący
ty nastręczaj
my nastręczajmy
wy nastręczajcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary