Conjugation of nastroszyć
naˈstrɔ.ʂɘt͡ɕto puff up (to get one's hair, fur, or feathers bristled under the influence of anger, fear, cold, etc.) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nastroszyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nastroszyłem |
| ty | nastroszyłeś |
| on / ona / ono | nastroszył |
| my | nastroszyliśmy |
| wy | nastroszyliście |
| oni / one | nastroszyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nastroszyłam |
| ty | nastroszyłaś |
| on / ona / ono | nastroszyła |
| my | nastroszyłyśmy |
| wy | nastroszyłyście |
| oni / one | nastroszyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nastroszyło |
Czas przyszły
| ja | nastroszę |
| ty | nastroszysz |
| on / ona / ono | nastroszy |
| my | nastroszymy |
| wy | nastroszycie |
| oni / one | nastroszą |
Tryb rozkazujący
| ty | nastrosz |
| my | nastroszmy |
| wy | nastroszcie |