Conjugation of nasunąć
naˈsu.nɔɲt͡ɕto push onto; to slide onto; to draw over (to push, shove, slide, etc. something, e.g. a glove, onto the surface of something else) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nasunąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nasunąłem |
| ty | nasunąłeś |
| on / ona / ono | nasunął |
| my | nasunęliśmy |
| wy | nasunęliście |
| oni / one | nasunęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nasunęłam |
| ty | nasunęłaś |
| on / ona / ono | nasunęła |
| my | nasunęłyśmy |
| wy | nasunęłyście |
| oni / one | nasunęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nasunęło |
Czas przyszły
| ja | nasunę |
| ty | nasuniesz |
| on / ona / ono | nasunie |
| my | nasuniemy |
| wy | nasuniecie |
| oni / one | nasuną |
Tryb rozkazujący
| ty | nasuń |
| my | nasuńmy |
| wy | nasuńcie |