HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← nastarczać — definition

Conjugation of nastarczać

Regular CEFR B2
naˈstar.t͡ʂat͡ɕ

to supply enough [with genitive ‘of something’], to keep [with dative ‘someone’] in [with genitive ‘something’], to keep up with demand Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
nastarczać
Czas teraźniejszy
ja nastarczam
ty nastarczasz
on / ona / ono nastarcza
my nastarczamy
wy nastarczacie
oni / one nastarczają
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja nastarczałem
ty nastarczałeś
on / ona / ono nastarczał
my nastarczaliśmy
wy nastarczaliście
oni / one nastarczali
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja nastarczałam
ty nastarczałaś
on / ona / ono nastarczała
my nastarczałyśmy
wy nastarczałyście
oni / one nastarczały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono nastarczało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę nastarczał
ty będziesz nastarczał
on / ona / ono będzie nastarczał
my będziemy nastarczali
wy będziecie nastarczali
oni / one będą nastarczali
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę nastarczała
ty będziesz nastarczała
on / ona / ono będzie nastarczała
my będziemy nastarczały
wy będziecie nastarczały
oni / one będą nastarczały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie nastarczało
Tryb rozkazujący
ty nastarczaj
my nastarczajmy
wy nastarczajcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary