HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← nastarczać — definición

Conjugation of nastarczać

Regular CEFR B2
/naˈstar.t͡ʂat͡ɕ/

to supply enough [with genitive ‘of something’], to keep [with dative ‘someone’] in [with genitive ‘something’], to keep up with demand Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
nastarczać
Czas teraźniejszy
ja nastarczam
ty nastarczasz
on / ona / ono nastarcza
my nastarczamy
wy nastarczacie
oni / one nastarczają
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja nastarczałem
ty nastarczałeś
on / ona / ono nastarczał
my nastarczaliśmy
wy nastarczaliście
oni / one nastarczali
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja nastarczałam
ty nastarczałaś
on / ona / ono nastarczała
my nastarczałyśmy
wy nastarczałyście
oni / one nastarczały
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono nastarczało
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę nastarczał
ty będziesz nastarczał
on / ona / ono będzie nastarczał
my będziemy nastarczali
wy będziecie nastarczali
oni / one będą nastarczali
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę nastarczała
ty będziesz nastarczała
on / ona / ono będzie nastarczała
my będziemy nastarczały
wy będziecie nastarczały
oni / one będą nastarczały
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie nastarczało
Tryb rozkazujący
ty nastarczaj
my nastarczajmy
wy nastarczajcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary