Conjugation of nastawać
naˈsta.vat͡ɕrozpoczynać gdzieś sprawowanie jakiejś funkcji Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | nastawać |
Czas teraźniejszy
| ja | nastaję |
| ty | nastajesz |
| on / ona / ono | nastaje |
| my | nastajemy |
| wy | nastajecie |
| oni / one | nastają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nastawałem |
| ty | nastawałeś |
| on / ona / ono | nastawał |
| my | nastawaliśmy |
| wy | nastawaliście |
| oni / one | nastawali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nastawałam |
| ty | nastawałaś |
| on / ona / ono | nastawała |
| my | nastawałyśmy |
| wy | nastawałyście |
| oni / one | nastawały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nastawało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę nastawał |
| ty | będziesz nastawał |
| on / ona / ono | będzie nastawał |
| my | będziemy nastawali |
| wy | będziecie nastawali |
| oni / one | będą nastawali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę nastawała |
| ty | będziesz nastawała |
| on / ona / ono | będzie nastawała |
| my | będziemy nastawały |
| wy | będziecie nastawały |
| oni / one | będą nastawały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie nastawało |
Tryb rozkazujący
| ty | nastawaj |
| my | nastawajmy |
| wy | nastawajcie |