Conjugation of nasłuchać
naˈswu.xat͡ɕto listen to a lot, to listen to one's fill Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nasłuchać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nasłuchałem |
| ty | nasłuchałeś |
| on / ona / ono | nasłuchał |
| my | nasłuchaliśmy |
| wy | nasłuchaliście |
| oni / one | nasłuchali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nasłuchałam |
| ty | nasłuchałaś |
| on / ona / ono | nasłuchała |
| my | nasłuchałyśmy |
| wy | nasłuchałyście |
| oni / one | nasłuchały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nasłuchało |
Czas przyszły
| ja | nasłucham |
| ty | nasłuchasz |
| on / ona / ono | nasłucha |
| my | nasłuchamy |
| wy | nasłuchacie |
| oni / one | nasłuchają |
Tryb rozkazujący
| ty | nasłuchaj |
| my | nasłuchajmy |
| wy | nasłuchajcie |