Conjugation of naśmiecić
naˈɕmjɛ.t͡ɕit͡ɕto litter (to drop or throw trash without properly disposing of it) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | naśmiecić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | naśmieciłem |
| ty | naśmieciłeś |
| on / ona / ono | naśmiecił |
| my | naśmieciliśmy |
| wy | naśmieciliście |
| oni / one | naśmiecili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | naśmieciłam |
| ty | naśmieciłaś |
| on / ona / ono | naśmieciła |
| my | naśmieciłyśmy |
| wy | naśmieciłyście |
| oni / one | naśmieciły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | naśmieciło |
Czas przyszły
| ja | naśmiecę |
| ty | naśmiecisz |
| on / ona / ono | naśmieci |
| my | naśmiecimy |
| wy | naśmiecicie |
| oni / one | naśmiecą |
Tryb rozkazujący
| ty | naśmieć |
| my | naśmiećmy |
| wy | naśmiećcie |