Conjugation of nasrać
ˈna.srat͡ɕto drop a deuce onto something; to take a shit Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nasrać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nasrałem |
| ty | nasrałeś |
| on / ona / ono | nasrał |
| my | nasraliśmy |
| wy | nasraliście |
| oni / one | nasrali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nasrałam |
| ty | nasrałaś |
| on / ona / ono | nasrała |
| my | nasrałyśmy |
| wy | nasrałyście |
| oni / one | nasrały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nasrało |
Czas przyszły
| ja | nasram |
| ty | nasrasz |
| on / ona / ono | nasra |
| my | nasramy |
| wy | nasracie |
| oni / one | nasrają |
Tryb rozkazujący
| ty | nasraj |
| my | nasrajmy |
| wy | nasrajcie |