Conjugation of narzucać
/naˈʐu.t͡sat͡ɕ/być nachalnym, zmuszać kogoś do przebywania i często również interakcji ze sobą Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | narzucać |
Czas teraźniejszy
| ja | narzucam |
| ty | narzucasz |
| on / ona / ono | narzuca |
| my | narzucamy |
| wy | narzucacie |
| oni / one | narzucają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | narzucałem |
| ty | narzucałeś |
| on / ona / ono | narzucał |
| my | narzucaliśmy |
| wy | narzucaliście |
| oni / one | narzucali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | narzucałam |
| ty | narzucałaś |
| on / ona / ono | narzucała |
| my | narzucałyśmy |
| wy | narzucałyście |
| oni / one | narzucały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | narzucało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę narzucał |
| ty | będziesz narzucał |
| on / ona / ono | będzie narzucał |
| my | będziemy narzucali |
| wy | będziecie narzucali |
| oni / one | będą narzucali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę narzucała |
| ty | będziesz narzucała |
| on / ona / ono | będzie narzucała |
| my | będziemy narzucały |
| wy | będziecie narzucały |
| oni / one | będą narzucały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie narzucało |
Tryb rozkazujący
| ty | narzucaj |
| my | narzucajmy |
| wy | narzucajcie |