Conjugation of nasączyć
naˈsɔn.t͡ʂɘt͡ɕwprowadzić ciecz do czegoś tak, aby materiał, substancja lub powierzchnia ją wchłonęła lub stała się wilgotna Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nasączyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nasączyłem |
| ty | nasączyłeś |
| on / ona / ono | nasączył |
| my | nasączyliśmy |
| wy | nasączyliście |
| oni / one | nasączyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nasączyłam |
| ty | nasączyłaś |
| on / ona / ono | nasączyła |
| my | nasączyłyśmy |
| wy | nasączyłyście |
| oni / one | nasączyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nasączyło |
Czas przyszły
| ja | nasączę |
| ty | nasączysz |
| on / ona / ono | nasączy |
| my | nasączymy |
| wy | nasączycie |
| oni / one | nasączą |
Tryb rozkazujący
| ty | nasącz |
| my | nasączmy |
| wy | nasączcie |