HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← narobić — definición

Conjugation of narobić

Regular CEFR C2
/naˈrɔ.bit͡ɕ/

wydalić gdzieś kał, mocz Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
narobić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja narobiłem
ty narobiłeś
on / ona / ono narobił
my narobiliśmy
wy narobiliście
oni / one narobili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja narobiłam
ty narobiłaś
on / ona / ono narobiła
my narobiłyśmy
wy narobiłyście
oni / one narobiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono narobiło
Czas przyszły
ja narobię
ty narobisz
on / ona / ono narobi
my narobimy
wy narobicie
oni / one narobią
Tryb rozkazujący
ty narób
my naróbmy
wy naróbcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary