HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← narobić — definition

Conjugation of narobić

Regular CEFR C2
naˈrɔ.bit͡ɕ

wydalić gdzieś kał, mocz Ver definición completa →

Aspekt dokonany

Bezokolicznik
narobić
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja narobiłem
ty narobiłeś
on / ona / ono narobił
my narobiliśmy
wy narobiliście
oni / one narobili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja narobiłam
ty narobiłaś
on / ona / ono narobiła
my narobiłyśmy
wy narobiłyście
oni / one narobiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono narobiło
Czas przyszły
ja narobię
ty narobisz
on / ona / ono narobi
my narobimy
wy narobicie
oni / one narobią
Tryb rozkazujący
ty narób
my naróbmy
wy naróbcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary