Conjugation of narosnąć
naˈrɔs.nɔɲt͡ɕto grow, to increase, to mount, to build up, to accumulate Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | narosnąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | narosnąłem |
| ty | narosnąłeś |
| on / ona / ono | narosnął |
| my | narosnęliśmy |
| wy | narosnęliście |
| oni / one | narosnęli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | narosnęłam |
| ty | narosnęłaś |
| on / ona / ono | narosnęła |
| my | narosnęłyśmy |
| wy | narosnęłyście |
| oni / one | narosnęły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | narosnęło |
Czas przyszły
| ja | narosnę |
| ty | narośniesz |
| on / ona / ono | narośnie |
| my | narośniemy |
| wy | narośniecie |
| oni / one | narosną |
Tryb rozkazujący
| ty | narośnij |
| my | narośnijmy |
| wy | narośnijcie |