HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← narowić — definition

Conjugation of narowić

Regular CEFR B1
naˈrɔ.vit͡ɕ

to become audacious Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
narowić
Czas teraźniejszy
ja narowię
ty narowisz
on / ona / ono narowi
my narowimy
wy narowicie
oni / one narowią
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja narowiłem
ty narowiłeś
on / ona / ono narowił
my narowiliśmy
wy narowiliście
oni / one narowili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja narowiłam
ty narowiłaś
on / ona / ono narowiła
my narowiłyśmy
wy narowiłyście
oni / one narowiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono narowiło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę narowił
ty będziesz narowił
on / ona / ono będzie narowił
my będziemy narowili
wy będziecie narowili
oni / one będą narowili
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę narowiła
ty będziesz narowiła
on / ona / ono będzie narowiła
my będziemy narowiły
wy będziecie narowiły
oni / one będą narowiły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie narowiło
Tryb rozkazujący
ty narów
my narówmy
wy narówcie

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary