HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← narowić — definición

Conjugation of narowić

Regular CEFR B1
/naˈrɔ.vit͡ɕ/

to become audacious Ver definición completa →

Aspekt niedokonany

Bezokolicznik
narowić
Czas teraźniejszy
ja narowię
ty narowisz
on / ona / ono narowi
my narowimy
wy narowicie
oni / one narowią
Czas przeszły (rodzaj męski)
ja narowiłem
ty narowiłeś
on / ona / ono narowił
my narowiliśmy
wy narowiliście
oni / one narowili
Czas przeszły (rodzaj żeński)
ja narowiłam
ty narowiłaś
on / ona / ono narowiła
my narowiłyśmy
wy narowiłyście
oni / one narowiły
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
ono narowiło
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
ja będę narowił
ty będziesz narowił
on / ona / ono będzie narowił
my będziemy narowili
wy będziecie narowili
oni / one będą narowili
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
ja będę narowiła
ty będziesz narowiła
on / ona / ono będzie narowiła
my będziemy narowiły
wy będziecie narowiły
oni / one będą narowiły
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
ono będzie narowiło
Tryb rozkazujący
ty narów
my narówmy
wy narówcie

Más conjugaciones

Explore the Polski dictionary

Look up any Polish word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary