Conjugation of narwać
ˈna.rvat͡ɕto pick many (e.g. flowers, fruits), to collect many Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | narwać |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | narwałem |
| ty | narwałeś |
| on / ona / ono | narwał |
| my | narwaliśmy |
| wy | narwaliście |
| oni / one | narwali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | narwałam |
| ty | narwałaś |
| on / ona / ono | narwała |
| my | narwałyśmy |
| wy | narwałyście |
| oni / one | narwały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | narwało |
Czas przyszły
| ja | narwę |
| ty | narwiesz |
| on / ona / ono | narwie |
| my | narwiemy |
| wy | narwiecie |
| oni / one | narwą |
Tryb rozkazujący
| ty | narwij |
| my | narwijmy |
| wy | narwijcie |