Conjugation of nakropić
naˈkrɔ.pit͡ɕto sprinkle (cover an object by sprinkling something on it) [with accusative ‘something’] Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nakropić |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nakropiłem |
| ty | nakropiłeś |
| on / ona / ono | nakropił |
| my | nakropiliśmy |
| wy | nakropiliście |
| oni / one | nakropili |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nakropiłam |
| ty | nakropiłaś |
| on / ona / ono | nakropiła |
| my | nakropiłyśmy |
| wy | nakropiłyście |
| oni / one | nakropiły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nakropiło |
Czas przyszły
| ja | nakropię |
| ty | nakropisz |
| on / ona / ono | nakropi |
| my | nakropimy |
| wy | nakropicie |
| oni / one | nakropią |
Tryb rozkazujący
| ty | nakrop |
| my | nakropmy |
| wy | nakropcie |