Conjugation of nadliczyć
nadˈli.t͡ʂɘt͡ɕto overcount (to count too many of something) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nadliczyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nadliczyłem |
| ty | nadliczyłeś |
| on / ona / ono | nadliczył |
| my | nadliczyliśmy |
| wy | nadliczyliście |
| oni / one | nadliczyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nadliczyłam |
| ty | nadliczyłaś |
| on / ona / ono | nadliczyła |
| my | nadliczyłyśmy |
| wy | nadliczyłyście |
| oni / one | nadliczyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nadliczyło |
Czas przyszły
| on / ona / ono | będzie nadliczył |
| oni / one | będą nadliczyli |
Tryb rozkazujący
| ty | nadlicz |
| my | nadliczmy |
| wy | nadliczcie |