Conjugation of nadmieniać
nadˈmjɛ.ɲat͡ɕmówić o czymś przy okazji, mimo że nie jest to główny temat wypowiedzi Ver definición completa →
Aspekt niedokonany
Bezokolicznik
| — | nadmieniać |
Czas teraźniejszy
| ja | nadmieniam |
| ty | nadmieniasz |
| on / ona / ono | nadmienia |
| my | nadmieniamy |
| wy | nadmieniacie |
| oni / one | nadmieniają |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nadmieniałem |
| ty | nadmieniałeś |
| on / ona / ono | nadmieniał |
| my | nadmienialiśmy |
| wy | nadmienialiście |
| oni / one | nadmieniali |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nadmieniałam |
| ty | nadmieniałaś |
| on / ona / ono | nadmieniała |
| my | nadmieniałyśmy |
| wy | nadmieniałyście |
| oni / one | nadmieniały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nadmieniało |
Czas przyszły złożony (rodzaj męski)
| ja | będę nadmieniał |
| ty | będziesz nadmieniał |
| on / ona / ono | będzie nadmieniał |
| my | będziemy nadmieniali |
| wy | będziecie nadmieniali |
| oni / one | będą nadmieniali |
Czas przyszły złożony (rodzaj żeński)
| ja | będę nadmieniała |
| ty | będziesz nadmieniała |
| on / ona / ono | będzie nadmieniała |
| my | będziemy nadmieniały |
| wy | będziecie nadmieniały |
| oni / one | będą nadmieniały |
Czas przyszły złożony (rodzaj nijaki)
| ono | będzie nadmieniało |
Tryb rozkazujący
| ty | nadmieniaj |
| my | nadmieniajmy |
| wy | nadmieniajcie |