Conjugation of nadłożyć
nadˈwɔ.ʐɘt͡ɕto cover over, to pour over [with genitive ‘what’], Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nadłożyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nadłożyłem |
| ty | nadłożyłeś |
| on / ona / ono | nadłożył |
| my | nadłożyliśmy |
| wy | nadłożyliście |
| oni / one | nadłożyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nadłożyłam |
| ty | nadłożyłaś |
| on / ona / ono | nadłożyła |
| my | nadłożyłyśmy |
| wy | nadłożyłyście |
| oni / one | nadłożyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nadłożyło |
Czas przyszły
| ja | nadłożę |
| ty | nadłożysz |
| on / ona / ono | nadłoży |
| my | nadłożymy |
| wy | nadłożycie |
| oni / one | nadłożą |
Tryb rozkazujący
| ty | nadłóż |
| my | nadłóżmy |
| wy | nadłóżcie |