Conjugation of naciąć
ˈna.t͡ɕɔɲt͡ɕponieść straty w związku z mylnym uznaniem czegoś za lepsze, niż jest w rzeczywistości Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | naciąć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | naciąłem |
| ty | naciąłeś |
| on / ona / ono | naciął |
| my | nacięliśmy |
| wy | nacięliście |
| oni / one | nacięli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nacięłam |
| ty | nacięłaś |
| on / ona / ono | nacięła |
| my | nacięłyśmy |
| wy | nacięłyście |
| oni / one | nacięły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nacięło |
Czas przyszły
| ja | natnę |
| ty | natniesz |
| on / ona / ono | natnie |
| my | natniemy |
| wy | natniecie |
| oni / one | natną |
Tryb rozkazujący
| ty | natnij |
| my | natnijmy |
| wy | natnijcie |