Conjugation of nacierpieć
naˈt͡ɕɛr.pjɛt͡ɕto suffer a lot of physical or mental pain or something bad over a long period of time Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | nacierpieć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | nacierpiałem |
| ty | nacierpiałeś |
| on / ona / ono | nacierpiał |
| my | nacierpieliśmy |
| wy | nacierpieliście |
| oni / one | nacierpieli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | nacierpiałam |
| ty | nacierpiałaś |
| on / ona / ono | nacierpiała |
| my | nacierpiałyśmy |
| wy | nacierpiałyście |
| oni / one | nacierpiały |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | nacierpiało |
Czas przyszły
| ja | nacierpię |
| ty | nacierpisz |
| on / ona / ono | nacierpi |
| my | nacierpimy |
| wy | nacierpicie |
| oni / one | nacierpią |
Tryb rozkazujący
| ty | nacierp |
| my | nacierpmy |
| wy | nacierpcie |