Conjugation of naburmuszyć
na.burˈmu.ʂɘt͡ɕto grump, to pout, to sulk (to show one's displeasure and lack of humor with one's face or behavior) Ver definición completa →
Aspekt dokonany
Bezokolicznik
| — | naburmuszyć |
Czas przeszły (rodzaj męski)
| ja | naburmuszyłem |
| ty | naburmuszyłeś |
| on / ona / ono | naburmuszył |
| my | naburmuszyliśmy |
| wy | naburmuszyliście |
| oni / one | naburmuszyli |
Czas przeszły (rodzaj żeński)
| ja | naburmuszyłam |
| ty | naburmuszyłaś |
| on / ona / ono | naburmuszyła |
| my | naburmuszyłyśmy |
| wy | naburmuszyłyście |
| oni / one | naburmuszyły |
Czas przeszły (rodzaj nijaki)
| ono | naburmuszyło |
Czas przyszły
| ja | naburmuszę |
| ty | naburmuszysz |
| on / ona / ono | naburmuszy |
| my | naburmuszymy |
| wy | naburmuszycie |
| oni / one | naburmuszą |
Tryb rozkazujący
| ty | naburmusz |
| my | naburmuszmy |
| wy | naburmuszcie |